Brawo Gonzalo, masz rzadki wśród piszących na forach dar ujmowania sedna problemu i klarownego przedstawiania zagadnień, podczas gdy większość tylko błądzi w oparach jakichś mętnych i nudnych rozważań
Użytkownik Gonzalo dnia 2011-02-12, godz. 19:30 napisał
A teraz co do Twojego przykładu ‘2Sam vs 1Krn’.
Najpierw zastosowałbym zasadę odczytywania ST w świetle NT: Jahwe jest miłością (1J 14,6)– miłość nie płonie gniewem (1Kor 13,5) – a zatem „Jahwe zapłonął gniewem” to skrót myślowy. Co oznaczający? To mianowicie, że nie stawia tamy skutkom zła, które człowiek czyni.
Myślę, że Dawida zainspirowały obydwie wymieniane osoby. Każda jednak z odmiennych powodów: Jahwe – wychowawczych (nauka poprzez nabijanie guza), a szatan dla czystej destrukcji. Ten drugi nie zdawał sobie sprawy, że działa w ramach szerszego planu Opatrzności.
Odwołałem się przede wszystkim do doktrynalnego prymatu NT nad ST.
Mityczny ‘kontekst całej Biblii’ to – moim zdaniem bardzo często - sposób na dekretowanie prywatnej dogmatyki.
Bardzo ładnie te teksty zostały uzgodnione tu
http://christianthin...om/hcensus.html
Zauważyłem, że gdy ŚJ chcą coś napisać o sprzecznościach w Biblii to podają zawsze ten przykład, kolejny argument za tym, że ich nauka idzie z jednego źródła. Ale nawet Strażnica wyjaśniała nie raz tę pozorną sprzeczność bez uciekania się do negowania jednego wersetu za pomocą innego, zamiast tego godząc je*
A swoją drogą to wielka prawda, że egzegeza ŚJ polega na zwalczaniu danego wersetu innym wersetem bez zdawania sobie sprawy, że w tym wypadku jest podważana wiarygodność jednych tekstów innymi tekstami. Ale do tego problemu oni już nigdy nie dochodzą w swych przemyśleniach, wszak Biblia to dla nich praktycznie tylko karabinek maszynowy załadowany wersetami
*"Kto skłonił Dawida do przeprowadzenia spisu Izraelitów?
W 2 Samuela 24:1 czytamy: „Ponownie rozgorzał gniew Pana na Izraela, tak iż pobudził Dawida przeciwko nim, mówiąc: Nuże, policz Izraela i Judę”. Ale to nie Jehowa skłonił króla Dawida do grzechu, gdyż w 1 Kronik 21:1 powiedziano: „Wystąpił szatan [czyli „przeciwnik”, przypis w NW] przeciwko Izraelowi, pobudziwszy Dawida do tego, aby policzył Izraelitów”. Wywołali niezadowolenie Boga, toteż dopuścił, by Szatan Diabeł przywiódł ich do tego grzechu. Dlatego w 2 Samuela 24:1 napisano, jak gdyby uczynił to sam Bóg. Co ciekawe, w przekładzie Josepha B. Rotherhama werset ten oddano następująco: „Gniew Jahwe rozpalił się przeciw Izraelowi, tak iż ścierpiał, aby Dawid został pobudzony przeciw nim, mówiąc: Idź, policz Izraela i Judę" ("Strażnica" 15 lipca 1992, s. 10)
*"Biblia wspomina również o zgubnym w skutkach spisie dokonanym pod koniec panowania króla Dawida. W 2 Samuela 24:1 powiedziano: „I znowu gniew Jehowy rozpalił się przeciwko Izraelowi, gdy ktoś pobudził przeciw nim Dawida, mówiąc: ‚Idź, policz Izraela i Judę’”. Nie podano tu, kim był ten „ktoś”, kto pobudził Dawida. Czy chodziło o jakiegoś ludzkiego doradcę? A może o Szatana? Albo nawet o Boga? W uzyskaniu odpowiedzi może pomóc 1 Kronik 21:1: „Wystąpił Szatan przeciwko Izraelowi i pobudził Dawida, by policzył Izraela”. Takie brzmienie tego wersetu w Przekładzie Nowego Świata jest zgodne z tekstem hebrajskim oraz przekładami na języki grecki, syryjski i łaciński. Podobnie oddają go też inne przekłady (Bg, Bp, BT, Bw).
Jednakże użyte w 1 Kronik 21:1 hebrajskie słowo satán można też przetłumaczyć na „przeciwnik”. W przekładzie Byingtona oddano je przez „jakiś szatan”, a w tłumaczeniu Younga przez „przeciwnik”. Nie da się więc wykluczyć, że „kimś”, kto pobudził Dawida do podjęcia tych zgubnych działań, był jakiś zły doradca spośród ludzi.
Co ciekawe, przypis do 2 Samuela 24:1 (NW) wskazuje, że tekst ten można też oddać następująco: „I znowu gniew Jehowy rozpalił się przeciwko Izraelowi, gdy pobudził on przeciw nim Dawida”. W Biblii warszawskiej werset ten brzmi: „Potem ponownie rozgorzał gniew Pana na Izraela, tak iż pobudził Dawida przeciwko nim, mówiąc: Nuże, policz Izraela i Judę!” Dlatego zdaniem niektórych komentatorów to sam Jehowa pobudził Dawida do sporządzenia tego spisu. Według nich jeszcze przed spisem Bóg zapałał gniewem na Izraelitów z powodu ich niedawnych buntów przeciwko Niemu i wyznaczonemu przez Niego królowi, Dawidowi — najpierw poparli bunt ambitnego Absaloma, a potem nicponia Szeby, syna Bichriego (2Sm 15:10-12; 20:1, 2). Taki pogląd da się jednak pogodzić z tym, że to Szatan lub jakiś człowieczy zły doradca pobudził Dawida do przeprowadzenia tego spisu, jeśli uznać, iż Jehowa celowo do tego dopuścił, nie próbując go przed tym powstrzymać" (
Wnikliwe poznawanie Pism, tom 2, s. 13)