Kwestia krzyża i... woda święcona ;)

Grupa: pl.soc.religia Data: Fri, 5 Nov 1999 14:33:15 +0100 Temat: do Swiadkow Jehowy cz.3 Autor: Gandalf Szary
Tak sobie czytam odpowiedzi jakie nadesłali ŚJ na wcześniejsze moje posty i kilka wniosków sobie wysnuwam. Po pierwsze to ŚJ obecni na tej stronie są bardzo agresywni, żeby nie powiedzieć znerwicowani. Widze, że Waszym głównym zadaniem nie jest rozwiewanie zaistniałych wątpliwości lecz jedynie obrona wizerunku Strażnicy. Co śmieszniejsze posuwacie się do tego, że odpodręczników i nie robi wykładów na studiach. O prawie morskim i celnym można przeczytac tylko w Strażnicy, a uslyszec na kongresie w Łodzi. Trzeci wniosek jest taki, że nie zrozumieliście treści mych pytań. Odpowiedzi są zdawkowe byle "gość się odczepił". W jakim świetle stawia to Waszą wiarę? Nie jesteście nawet w stanie rozwiać wątpliwości intelektualnych jakie nasuwają się każdemu myślącemu człowiekowi. Ale być może pytania były zbyt trudne, wiec tym razem pozwolę sobie trochę obniżyć ich poziom. 1. Drogi Świadku Jehowy, czy wiesz, że: - na krzyżu wieszali przestepców już Babilończycy, Fenicjanie, Persowie i Kartagińczycy? - narodami, które nie przyjęły ukrzyżowania jako kary śmierci, byli jedynie Grecy i Egipcjanie? - Rzymianie stosowali karę krzyża wobec niewolników, ludzi pochodzących z niższych warstw społecznych i przestępców politycznych? - starozytni historycy potwierdzają, że byla to najbardziej lubiana przez Rzymian i powszechnie stosowana kara śmierci (-> Tacyt, Pliniusz Młodszy, Swetoniusz, Józef Flawiusz)? - przeciwko ukrzyżowaniu wypowiadali sie Cyceron i Seneka? - kare ukrzyżowania zniósł dopiero Konstantyn Wielki? W związku z tą wiedzą, która zapewne posiadasz, mam do Ciebie, drogi Świadku, nastepujące pytania: - Czy możesz podać jakiekolwiek wiarygodne źródło historyczne (oprócz Strażnicy), ktore potwierdza stosowanie przez Rzymian kary 'upalowania' zamiast ukrzyżowania? - Dlaczego tacy wielcy myśliciele jak Cycero i Seneka wcale nie wypowiadali się przeciw przybijaniu do pala, a jedynie przeciw przybijaniu do krzyża? Czyzby smierc smierci nie rowna? - Czy możecie podać przykład jakiegokolwiek narodu, ktory stosował karę przybicia do pala? Drogi Świadku Jehowy, czy wiesz, że starożytni historycy powiadają tylko i wyłącznie o trzech rodzajach stosowanych przyrządów do uśmiercania (w sposobie o ktorym mówimy), a mianowicie: - CRUX COMISSA inaczej krzyż św. Antoniego, narzedzie do uśmiercania w kształcie litery T - CRUX IMMISA inaczej krzyż łaciński, narzedzie do uśmiercania z czterema ramionami o jednakowej długości, w kształcie znaku + - CRUX DECUSSATA inaczej krzyż św. Andrzeja, narzędzie do uśmiercania w kształcie litery X Tutaj również mam do Ciebie, drogi Świadku, pytanie: - Czy możesz podać jakiegokolwiek starożytnego historyka i jego dzieło, ktore potwierdza, że istniało jakieś narzędzie do uśmiercania w kształcie litery I? Drogi Świadku Jehowy, czy wiesz co się stanie, gdy przybijesz człowieka do pala? - Rekojeść mostka wraz z kośćmi obojczyków utworzy 'pętlę' na szyi powieszonego zaciskając jednocześnie trachomę i tętnice płucne co powoduje dwie rzeczy: odcięcie (a w najlepszym wypadku duże ograniczenie) dopływu krwi tętniczej do mózgu (wiesz co to znaczy?) oraz zamknięcie (a w najlepszym wypadku duże zmniejszenie) światła tchawicy (wiesz co to znaczy?). - W wyniku powstałej na szyi 'pętli' głowa powieszonego zostaje unieruchomiona, a jednocześnie siła grawitacji powoduje, że całe ciało obsuwa się ku dołowi. Czy Ty, szanowny Świadku, w mądrości swojej, wiesz co się wtedy dzieje z rdzeniem kręgowym? Jeżeli nie potrafisz sobie odpowiedzieć na te pytania, to ja Ci podpowiem, że jeżeli przybijesz człowieka do pala to ten umiera przez uduszenie i w wyniku uszkodzenia górnego odcinka rdzenia kręgowego, a śmierc następuje w czasie od kilku sekund do kilku minut. Jak jest więc możliwe, że archanioł Michał, zbawiający ludzkość, został przybity do pala i wytrzymał na nim kilka godzin, jak o jego konaniu zaświadczaja Ewangeliści? Drogi Świadku Jehowy, czy wiesz co się dzieje jak przybijesz człowieka nie do pala, ale do krzyża? Posłuchaj co ma o tym do powiedzenia czeski lekarz R.W. Hynk: "Lekarze robili doświadczenia, jak ukrzyżowany został przybity. Gwóźdź wbijano między pierwszym a drugim rzędem kostek nadgarstkowych, gdzie liczne silne więzadła nadgarstkowe związuja te kostki w twór jednolity. Powyżej znajduje się bardzo silne ścięgno, które samo mogło utrzymać brzemię ciała.[...] Według badań dr Pierre Barbet z Paryża przy takim sposobie przybicia naruszano nadzwyczaj wrażliwy i pobudliwy nerw, co powoduje straszliwe bóle i przykurczenie się kciuka do dłoni.[...] Ramiona przybito pod katem 90 stopni w stosunku do osi ciała. Tym samym klatka piersiowa była znacznie rozszerzona, a mięśnie jej jak i mięśnie ramion, były maksymalnie napięte. Przy tym sposobie przybijania skazaniec wisiał na samych tylko mięśniach, gdyż kości i ścięgna stawów nie mogły brać udziału w akcie utrzymania ciała w tej mierze, jak przy przybiciu rąk pionowo.[...] Przy długotrwaym rozpostarciu ramion powstaje niezwykłe napięcie przepony powodując znaczne ograniczenie możności w oddychaniu. Powoduje to uduszenie - sufokację i zsinienie - cyjanozę. Ciało w olbrzymim napięciu, przeciążone mięśnie, skurcze mięśni, zły obieg krwi. Następuje bardzo bolesny stan zwany tetanizacją, podobny do stanu, jaki następuje przy zakażeniu bakteriami tężca. Stale, tetaniczne przykurcze to bóle do szaleństwa przy świadomości ukrzyżowanego. W końcu ciało wygina się w pałąk. Bolesne kurcze ramion, zesztywnienie ramion, klatki piersiowej, krzyża, bioder i kończyn dolnych. Na skutek tego napiecia kurczowego obieg krwi osłabia się. Oddychanie silnie utrudnione, powolne pozbawianie tlenu mięśni, podniesienie temperatury, pocenie się, stężenie pośmiertne." Drogi Świadku, czy udalo ci się wyciągnąć z powyższej wypowiedzi prawidłowy wniosek? Jeżeli nie, to znowu Ci podpowiem, że głównym celem ukrzyżowania było przede wszystkim torturowanie skazańca, rozciaganie jego straszliwych cierpień na wiele godzin. Taki był główny cel ukrzyżowania, natomiast gdy przybijesz człowieka pionowo do pala (jak to pokazują Wasze portreciki) to ten prawie wogóle nie cierpi, lecz umiera niemalże natychmiastowo. Warto jeszcze przytoczyć opinię dr Jacques Brehanta, który swojego czasu na łamach "La Press Medicale" oraz "Le Monde" wyraził opinię, że skazaniec przygwożdżony do krzyża, w rozpaczliwej walce o powietrze, zmieniał stale swoją pozycję przekładając ciężar ciała z rąk na nogi i z powrotem, aż w końcu zawisł biernie z wycieczenia. A jak może walczyć o powietrze skazaniec przybity pionowo do pala? Gdy przeniesie ciężar ciała na ręce to wtedy mocniej zaciśnie na szyi pętle mostkowo-obojczykowa, a gdy przeniesie ciężar utrzymywania ciała z rąk na nogi to wtedy spowoduje głębsze obsunięcie się ciała w stosunku do unieruchomionej głowy czyli udusi się jeszcze szybciej. Więc chciałbym poprosić szanownych Świadkow, a w szczególności tego pana co robi juz trzeci fakultet, by wyjasnił mi, ciemnemu Gandalfowi - który w życiu swoim składał egzaminy z anatomii i fizjologii człowieka, jak to jest możliwe, że Świadek Jehowy imieniem Jezus został przybity do pala i przeżył na nim trzy godziny jak podaje ewangelista Jan albo nawet sześć godzin jak wynika z ewangelii Marka? Dla mnie to niepojęte, jednak dla Was logiczne. Ale moze jak mi sprawe dogłębnie wytłumaczycie i wyłożycie to ja również zrozumiem ten fenomen. Na co, oczywiście, bardzo liczę. 2. Bardzo bym się chciał również dowiedzieć dlaczego Świadkowie Jehowy boją się święconej wody? Swojego czasu szanowni głosiciele nachodzili moja kochaną babcię. Raz czy dwa zaprosiła ich do domu na rozmowę. Niestety swoja arogancją (krytyka obrazów przedstawiających Maryję i ukrzyżowanego Jezusa, jak również obrazą moralnego autorytetu papieża Jana Pawła II) osiągnęli tyle, że stali się niemile widziani w jej domu. Niestety jak to Świadkowie, raz zaproszeni do domu, stali się tak natrętni, że zaczęli przychodzic bardzo często, proponując rozmowy na "światowe tematy". Pewnego razu gdy odwiedzałem moją kochaną babcię tak się złożylo, że przyszli głosiciele. Babcia, wtedy już chyba bardzo przewrażliwiona na punkcie Świadków, jakby nigdy nic wpuściła ich do domu. Ja oczywiście chciałem z ludźmi porozmawiać, a tu babcia wyjęła z szafy kropidło i święconą wodę, które sobie musiała wcześniej przygotować na taką ewentualność i kropiąc ich krzyczała: "w imię Jezusa Chrystusa wyjdź z nich szatanie!" Na samym początku tak mnie moja babcia rozbawiła, że nie byłem w stanie jakoś zareagować. Ale to nie wszystko. Jak Świadkowie zobaczyli co się święci to... zaczęli uciekać. Do przedpokoju, przez drzwi, następnie przez podwórko, a babcia tak ich goniła z kropidłem aż do furtki. Do dzisiaj żaden Świadek nie odwazył się ją ponownie odwiedzić. Nie muszę chyba mówić, że ubaw miałem niezły. Jednak tak sobie dzisiaj myślę dlaczego owi Świadkowie uciekali? Czego się bali? Święconej wody? Przecież to absurdalne. Co gorsza pewna tradycja chrześcijańska mówi, że przed wodą święconą uciekają tylko diabły, demony, wampiry i wilkołaki. I tu pies pogrzebany, bo do której kategorii zaliczyć Świadkow Jehowy, którzy uciekają przed święconą wodą? I tym optymistycznym akcentem kończę trzecią część (ale nie ostatnią) mojej rozprawy. Chciałbym jeszcze powiedzieć słowo szanownym głosicielom. Jeżeli kiedyś poczujecie się źle i nie będziecie mieli z kim porozmawiać o wątpliwościach, które wbrew "światowe tematy". Pewnego razu gdy odwiedzałem moją kochaną babcię tak się złożylo, że przyszli głosiciele. Babcia, wtedy już chyba bardzo przewrażliwiona na punkcie Świadków, jakby nigdy nic wpuściła ich do domu. Ja oczywiście chciałem z ludźmi porozmawiać, a tu babcia wyjęła z szafy kropidło i święconą wodę, które sobie musiała wcześniej przygotować na taką ewentualność i kropiąc ich krzyczała: "w imię Jezusa Chrystusa wyjdź z nich szatanie!" Na samym początku tak mnie moja babcia rozbawiła, że nie byłem w stanie jakoś zareagować. Ale to nie wszystko. Jak Świadkowie zobaczyli co się święci to... zaczęli uciekać. Do przedpokoju, przez drzwi, następnie przez podwórko, a babcia tak ich goniła z kropidłem aż do furtki. Do dzisiaj żaden Świadek nie odwazył się ją ponownie odwiedzić. Nie muszę chyba mówić, że ubaw miałem niezły. Jednak tak sobie dzisiaj myślę dlaczego owi Świadkowie uciekali? Czego się bali? Święconej wody? Przecież to absurdalne. Co gorsza pewna tradycja chrześcijańska mówi, że przed wodą święconą uciekają tylko diabły, demony, wampiry i wilkołaki. I tu pies pogrzebany, bo do której kategorii zaliczyć Świadkow Jehowy, którzy uciekają przed święconą wodą? I tym optymistycznym akcentem kończę trzecią część (ale nie ostatnią) mojej rozprawy. Chciałbym jeszcze powiedzieć słowo szanownym głosicielom. Jeżeli kiedyś poczujecie się źle i nie będziecie mieli z kim porozmawiać o wątpliwościach, które wbrew pozorom i nieświadomie, w sercu swoim nosicie to nie zapominajcie, że jest ktoś taki jak Gandalf Szary, czarodziej. On chętnie poświęci Wam swój czas.