Jk 1:12 BT „Błogosławiony mąż, który wytrwa w pokusie, gdy bowiem zostanie poddany próbie, otrzyma wieniec życia, obiecany przez Pana tym, którzy Go miłują.”
Jk 1:12 Bw „Błogosławiony mąż, który wytrwa w próbie, bo gdy wytrzyma próbę, weźmie wieniec żywota, obiecany przez Boga tym, którzy go miłują.”
Jk 1:12 Bp „Szczęśliwy ten człowiek, który zwycięży pokusę! Gdy bowiem ostoi się w próbie, otrzyma wieniec życia, jaki Pan obiecał tym, którzy Go miłują.”
Jk 1:12 NS „Szczęśliwy jest człowiek wytrwale znoszący doświadczanie; bo gdy dostąpi uznania, otrzyma koronę życia, którą [Jehowa] obiecał tym, co go zawsze miłują.”
Jk 1:12 WH „μακαριος ανηρ ος υπομενει πειρασμον οτι δοκιμος γενομενος λημψεται τον στεφανον της ζωης ον επηγγειλατο τοις αγαπωσιν αυτον”
Chyba pierwszy raz w życiu widzę wyraz w nawiasie w polskim wydaniu Przekładu Nowego Świata.
Sugeruje on, że coś zostało dodane do tekstu, i tego coś nie ma w oryginale. Szkoda, że Strażnica nie zaznaczyła więcej takich wstawek. Moje pytanie w związku z tym jest, dlaczego twócy Przekładu Nowego Świata wstawili tu imię Jehowa, skoro w tekście greckim WESTCOTT-HORT na którym wzorowała się Strażnica nie ma tam ani słowa KYRIOS, ani słowa THEOS, ani nie jest to cytat ze Starego Testamentu? Występuje tam greckie słowo EPEGGEILATO co oznacza tylko "on obiecał". Czy więc wstawienie tutaj imienia Jehowa nie jest udowadnianiem czegoś na siłę?
