Świadkowie Jehowy często przeciw osobowości Ducha Świętego przytaczają argument o tym, że Ducha Świętego można wylać, która to czynność nie pasuje im do osoby. Pomijając już fakt, iż jest to tłumaczenie bardzo zwodnicze i prymitywne, bowiem przecież nie znamy natury Ducha Świętego, nie ma on przecież ani ciała ani nie jest zbudowany z materii, lubią przytaczać poniższy werset:
Dz 2:17-18 Bg „I będzie w ostateczne dni, (mówi Bóg): Wyleję z Ducha mego na wszelkie ciało, a prorokować będą synowie wasi i córki wasze, a młodzieńcy wasi widzenia widzieć będą, a starcom waszym sny się śnić będą.(18) Nawet w oneż dni na sługi moje i na służebnice moje wyleję z Ducha mego, i będą prorokować;”
Dz 2:17-18 BT „W ostatnich dniach - mówi Bóg - wyleję Ducha mojego na wszelkie ciało, i będą prorokowali synowie wasi i córki wasze, młodzieńcy wasi widzenia mieć będą, a starcy - sny.(18) Nawet na niewolników i niewolnice moje wyleję w owych dniach Ducha mego, i będą prorokowali.”
Dz 2:17-18 Bw „I stanie się w ostateczne dni, mówi Pan, Że wyleję Ducha mego na wszelkie ciało I prorokować będą synowie wasi i córki wasze, I młodzieńcy wasi widzenia mieć będą, A starcy wasi śnić będą sny;(18) Nawet i na sługi moje i służebnice moje Wyleję w owych dniach Ducha mego I prorokować będą.”
Dz 2:17-18 Bb „I będzie to w ostatecznych czasiech (mówi Bóg): Wyleję z Ducha mego na wszelkie ciało, a będą prorokować synowie waszy i córki wasze, a młodzieńcy waszy widzenia widzieć będą, a starcom waszym sny się śnić będą.(18) A pewnie w onych czasiech na sługi me i na służebnice moje wyleję z Ducha mego i będą prorokować.”
Dz 2:17-18 Bp „Tak będzie, mówi Bóg. W ostatnich dniach ześlę Ducha mego na każdego człowieka, synowie i córki wasze mówić będą z natchnienia Bożego, młodzież wasza mieć będzie widzenia, a starsi sny mieć będą.(18) W tym też czasie ześlę Ducha mego na niewolników i niewolnice, którzy będą również mówić z natchnienia Bożego.”
Dz 2:17-18 NS „'"A w dniach ostatnich - mówi Bóg - wyleję mego ducha na wszelkie ciało i wasi synowie oraz wasze córki będą prorokować i wasi młodzieńcy będą mieć wizje, a waszym starcom śnić się będą sny;(18) i nawet na moich niewolników oraz na moje niewolnice wyleję w owych dniach mego ducha i będą prorokować.”
Dz 2:17-18 WH „και εσται εν ταις εσχαταις ημεραις λεγει ο θεος εκχεω απο του πνευματος μου επι πασαν σαρκα και προφητευσουσιν οι υιοι υμων και αι θυγατερες υμων και οι νεανισκοι υμων ορασεις οψονται και οι πρεσβυτεροι υμων ενυπνιοις ενυπνιασθησονται(18) και γε επι τους δουλους μου και επι τας δουλας μου εν ταις ημεραις εκειναις εκχεω απο του πνευματος μου και προφητευσουσιν”
Co do wylania Ducha, warto zobaczyć do dosłownego przekladu miedzywierszowego z greckiego do interlinii Popowskiego chociażby. Występuje tam fraza grecka EKCHEO APO TOU PNEUMATOS MOU, która dosłownie oznacza "wyleję z Ducha mego". A więc Biblia Gdańska oraz Biblia Brzezka najdosłowniej oddawałyby nasz werset (zaznaczono na brązowo). Zaryzykuję nawet zdanie, że w innych podobnych dylematach tak można to rozumieć, pisze "Ducha", czytać należy "z Ducha". Warto też wiedzieć że Paweł mówi o sobie ze jest wylewany i inne podobne wersety. Jeśli ktoś oglądał film "Terminator 2" to łatwo mozna tam również zaobserwować, że jeden z terminatorów (ten zły) był skonstruowany z ciekłego metalu i również był wiele razy w filmie wylewany czy przelewany. Jeśli jest to możliwe w technice czemu nie miałoby być możliwe również w realności? Czy Świadkowie Jehowy zaryzykowaliby twierdzenie, iż jeden z tych terminatorów nie był osobą?
Oto co jeszcze na ten temat ma do powiedzenia Włodzimierz Bednarski w swojej książce "W obronie wiary" w rozdziale "Osoba Ducha Świętego":
14.2. Pytają: jak można „wylać osobę” (Dz 2:17) i jak może Duch Św. być osobą skoro zostało napełnionych Nim 120 uczniów? Zapytują też, czy w związku z tym Duch Św. był podzielony. („Będziesz mógł żyć...” s.41).
Odpowiedź. 1) Biblia stosuje zamiennie różne określenia dot. posłania Ducha Św. np. „tchnę”, „poślę”, „dam wam”. Odnośnie terminu „wylanie” przytaczam 1Sm 1:15 („Anna powiedziała: wylałam duszę swoją przed Panem”), pozostawiając go bez komentarza (por. Ez 22:15 „rozlanie” mieszkańców Jerozolimy; Ps 22:15 „rozlany jestem”; Hi 10:10 „Czy mnie nie zlałeś jak mleko”). Kilka razy słowo „wylać” stosowane jest dla określenia zesłania plag, przez co widać, że jest to termin metaforyczny, bo są one zsyłane, a nie wylewane (Ap 16:1-17). Nawet NT ŚJ odnośnie Pawła podaje: „ja już jestem wylewany” 2Tm 4:6.
2) Duch Św. tak jak wiatr, „tchnie jak chce” (J 3:8), więc nie ogranicza Go ilość 120 osób. Bóg działa „ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich” Ef 4:6. Por. Mk 16:20 (Chrystus jest wszędzie gdzie głosi się Ewangelię).
3) Słowo „wylać” (Dz 2:17, Jl 3:1) BP i ks.Dąbr. oddały przez „ześlę”.
4) Zapytajmy ŚJ, czy to, że Chrystus jest obecny w każdej wspólnocie (Mt 18:20) oznacza to Jego podzielenie. Por. 2Kor 13:5, J 14:23, Ap 3:20. Tak samo przedstawia się sprawa Ducha Św.
5) Dosłowne tłumaczenie słów greckich to: „wyleję z Ducha” („Grecko-polski Nowy Testament wydanie interlinearne...” tłum. ks.prof.dr hab.R.Popowski SDB, dr M.Wojciechowski por. BG, ks.Wu, WN). Dopuszczalne więc jest rozumienie tego tekstu jako „wylanie darów (lub daru) Ducha Św.”, o których jest mowa w dalszej części tego wersetu (np. prorokowanie). Potwierdzają to słowa: „dar Ducha Świętego wylany został także na pogan” Dz 10:45.
Dz 2:17-18
Started by mirek, 2009-02-22, 16:10
3 replies to this topic
#1
Napisano 2009-02-22, godz. 16:10
On zaś rzekł: Baczcie, by nie dać się zmylić. Wielu bowiem przyjdzie w imieniu moim, mówiąc: Ja jestem, i: Czas się przybliżył. Nie idźcie za nimi!" (Łk 21:8, BW)
#2
Napisano 2009-02-26, godz. 00:03
Czeski przekład nowego świata ma: "wyleję nieco ze swego ducha". Polska wersja jest niestety mniej dokładna.
Kto przyjmuje pomazańca jako pomazańca, otrzyma nagrodę pomazańca. (por. Mat 10, 41).
#3
Napisano 2009-04-18, godz. 14:39
Świadkowie Jehowy twierdzą, że Duch Święty nie może być osobą, skoro Biblia używa wobec niego terminów typowych dla wody. Duch Święty może być wylany, można nim napełniać i chrzcić jak wodą. Takie określanie Ducha Świętego zdaniem Świadków Jehowy ostatecznie wyklucza możliwość jego osobowości.
Jeśli Świadkowie Jehowy naprawdę w to wierzą to czemu w takim razie nie odmawiają osobowości ludziom wobec jakich nawet ich własna Biblia używa takich samych określeń jak wyżej wspomnianych i używanych wobec Ducha Świętego?
I tak, w drugiej księdze Mojżeszowej czytamy w Biblii Świadków Jehowy o Izraelitach:
Wj 15:9 NS „Nieprzyjaciel rzekł: 'Będę ścigał! Dogonię! Rozdzielę łup! Moja dusza napełni się nimi! Dobędę miecza! Moja ręka ich wypędzi!'”
Czy z tego wynika, że Izraelici nie są osobami, skoro czyjaś dusza mogła się nimi napełnić? Świadkowie Jehowy powinni tak właśnie uznać, żeby być konsekwentnym wobec swego rozumowania.
Inny ciekawy fragment znajdziemy w księdze Ezechiela:
Ez 22:15 BT „Rozproszę cię pomiędzy obcymi narodami i rozleję po obcych krajach, usunę z ciebie twoją nieczystość.”
Czy z tego także wynika, że Izraelici nie są osobami, skoro mieli być rozlani po obcych krajach? Świadkowie Jehowy powinni tak właśnie uznać, żeby być konsekwentnym wobec swego rozumowania.
Biblia Świadków Jehowy także w innych miejscach używa wobec pewnych osób terminologii, która zdaniem Świadków Jehowy wyklucza osobowość Ducha Świętego. Przypatrzmy się następującym wersetom:
Ps 22:14 NS „Wylany zostałem jak woda i wszystkie moje kości oddzieliły się jedna od drugiej. Serce moje stało się jak wosk; stopniało głęboko w moim wnętrzu.”
Hi 10:10 NS „Czyż nie wylałeś mnie jak mleko i nie sprawiłeś, że stężałem jak ser?”
1Sm 1:15 NS „Anna odrzekła, mówiąc: "Nie, mój panie! Jestem niewiastą wielce uciśnioną na duchu; ani wina, ani odurzającego napoju nie piłam, lecz wylewam swą duszę przed Jehową.”
Świadkowie Jehowy zgadzają się z niektórymi z komentatorów, że termin dusza może oznaczać osobę, jestestwo, całego człowieka. Skoro zatem w wyżej przytoczonym wersie z 1 Sm 1:15 zastosowano w Biblii Świadków Jehowy zwrot "wylewać" wobec osoby Anny, to czemu Świadkowie Jehowy nie zanegują tu faktu jej osobowości, skoro uważają iż taka sama terminologia zastosowana w Biblii wobec Ducha Świętego bezspornie neguje możliwość istnienia Jego osobowości? Przyjrzyjmy się też innym używającym takiej samej terminologii wersom, które Biblia Świadków Jehowy stosuje wobec innych osób:
Ps 42:4 NS „Te rzeczy chcę pamiętać i będę w sobie wylewać swą duszę. ''Chadzałem bowiem wraz z tłumem, powoli kroczyłem przed nimi ku domowi Bożemu, z głosem radosnego wołania i dziękczynienia świętującej rzeszy.”
Ps 141:8 NS „Jednakże oczy moje są zwrócone ku tobie, Jehowo, Wszechwładny Panie. U ciebie się schroniłem. Nie wylewaj mej duszy.”
Lm 2:12 NS „Do matek swych mówiły: "Gdzie zboże i wino? "Bo omdlewały na placach miejskich jak ktoś śmiertelnie ugodzony, bo dusza ich wylewała się w objęciach ich matek.”
Warto też powiedzieć że Paweł mówi o sobie że jest wylewany i inne podobne zwroty:
Flp 2:17 NS "Ale nawet jeśli ja niczym ofiara płynna jestem wylewany na ofiarę i publiczną służbę, do której przywiodła nas wiara, to się weselę i raduję z wami wszystkimi."
2Tm 4:6 NS "Albowiem ja już jestem wylewany niczym ofiara płynna, a odpowiedni czas na moje uwolnienie jest bardzo bliski."
Podsumowując warto więc zwrócić uwagę na brak konsekwentni przez Świadków Jehowy w swym interpretowaniu Biblii. Kiedy Biblia wyraża się idiomatycznie i metaforycznie o Duchu Świętym, to oni łamiąc reguły jej języka interpretują te fragmenty dosłownie aby w taki sposób ośmieszyć i zanegować koncepcję osobowości Ducha Świętego. Postępując tak Świadkowie Jehowy wpadają jednakże w pułapkę niekonsekwencji własnego rozumowania, gdy wobec innych osób stosują w swej Biblii terminologię przy pomocy której negują osobowość Ducha Świętego.
Powyższe myśli zaczerpnąłem z artykułu na sieci pod tytułem: Czy osobą można "napełnić"?
http://www.trinitari...napelnic_-_.htm
Jeśli Świadkowie Jehowy naprawdę w to wierzą to czemu w takim razie nie odmawiają osobowości ludziom wobec jakich nawet ich własna Biblia używa takich samych określeń jak wyżej wspomnianych i używanych wobec Ducha Świętego?
I tak, w drugiej księdze Mojżeszowej czytamy w Biblii Świadków Jehowy o Izraelitach:
Wj 15:9 NS „Nieprzyjaciel rzekł: 'Będę ścigał! Dogonię! Rozdzielę łup! Moja dusza napełni się nimi! Dobędę miecza! Moja ręka ich wypędzi!'”
Czy z tego wynika, że Izraelici nie są osobami, skoro czyjaś dusza mogła się nimi napełnić? Świadkowie Jehowy powinni tak właśnie uznać, żeby być konsekwentnym wobec swego rozumowania.
Inny ciekawy fragment znajdziemy w księdze Ezechiela:
Ez 22:15 BT „Rozproszę cię pomiędzy obcymi narodami i rozleję po obcych krajach, usunę z ciebie twoją nieczystość.”
Czy z tego także wynika, że Izraelici nie są osobami, skoro mieli być rozlani po obcych krajach? Świadkowie Jehowy powinni tak właśnie uznać, żeby być konsekwentnym wobec swego rozumowania.
Biblia Świadków Jehowy także w innych miejscach używa wobec pewnych osób terminologii, która zdaniem Świadków Jehowy wyklucza osobowość Ducha Świętego. Przypatrzmy się następującym wersetom:
Ps 22:14 NS „Wylany zostałem jak woda i wszystkie moje kości oddzieliły się jedna od drugiej. Serce moje stało się jak wosk; stopniało głęboko w moim wnętrzu.”
Hi 10:10 NS „Czyż nie wylałeś mnie jak mleko i nie sprawiłeś, że stężałem jak ser?”
1Sm 1:15 NS „Anna odrzekła, mówiąc: "Nie, mój panie! Jestem niewiastą wielce uciśnioną na duchu; ani wina, ani odurzającego napoju nie piłam, lecz wylewam swą duszę przed Jehową.”
Świadkowie Jehowy zgadzają się z niektórymi z komentatorów, że termin dusza może oznaczać osobę, jestestwo, całego człowieka. Skoro zatem w wyżej przytoczonym wersie z 1 Sm 1:15 zastosowano w Biblii Świadków Jehowy zwrot "wylewać" wobec osoby Anny, to czemu Świadkowie Jehowy nie zanegują tu faktu jej osobowości, skoro uważają iż taka sama terminologia zastosowana w Biblii wobec Ducha Świętego bezspornie neguje możliwość istnienia Jego osobowości? Przyjrzyjmy się też innym używającym takiej samej terminologii wersom, które Biblia Świadków Jehowy stosuje wobec innych osób:
Ps 42:4 NS „Te rzeczy chcę pamiętać i będę w sobie wylewać swą duszę. ''Chadzałem bowiem wraz z tłumem, powoli kroczyłem przed nimi ku domowi Bożemu, z głosem radosnego wołania i dziękczynienia świętującej rzeszy.”
Ps 141:8 NS „Jednakże oczy moje są zwrócone ku tobie, Jehowo, Wszechwładny Panie. U ciebie się schroniłem. Nie wylewaj mej duszy.”
Lm 2:12 NS „Do matek swych mówiły: "Gdzie zboże i wino? "Bo omdlewały na placach miejskich jak ktoś śmiertelnie ugodzony, bo dusza ich wylewała się w objęciach ich matek.”
Warto też powiedzieć że Paweł mówi o sobie że jest wylewany i inne podobne zwroty:
Flp 2:17 NS "Ale nawet jeśli ja niczym ofiara płynna jestem wylewany na ofiarę i publiczną służbę, do której przywiodła nas wiara, to się weselę i raduję z wami wszystkimi."
2Tm 4:6 NS "Albowiem ja już jestem wylewany niczym ofiara płynna, a odpowiedni czas na moje uwolnienie jest bardzo bliski."
Podsumowując warto więc zwrócić uwagę na brak konsekwentni przez Świadków Jehowy w swym interpretowaniu Biblii. Kiedy Biblia wyraża się idiomatycznie i metaforycznie o Duchu Świętym, to oni łamiąc reguły jej języka interpretują te fragmenty dosłownie aby w taki sposób ośmieszyć i zanegować koncepcję osobowości Ducha Świętego. Postępując tak Świadkowie Jehowy wpadają jednakże w pułapkę niekonsekwencji własnego rozumowania, gdy wobec innych osób stosują w swej Biblii terminologię przy pomocy której negują osobowość Ducha Świętego.
Powyższe myśli zaczerpnąłem z artykułu na sieci pod tytułem: Czy osobą można "napełnić"?
http://www.trinitari...napelnic_-_.htm
On zaś rzekł: Baczcie, by nie dać się zmylić. Wielu bowiem przyjdzie w imieniu moim, mówiąc: Ja jestem, i: Czas się przybliżył. Nie idźcie za nimi!" (Łk 21:8, BW)
#4
Napisano 2009-04-26, godz. 14:07
Oczywiście w temacie tego wątku nalezy przytoczyć definicję słowa EKCHEO za leksykonem Thayer:
EKCHEO - wylewać

Ponieważ w wątku tym chodzi również o wyrażenie greckie EKCHEO APO TOU PNEUMATOS MOU należy też przypomnieć znaczenie przyimków:

Jak widać podstawowym znaczeniem przyimka APO jest "z" (from). Dlatego właśnie fraza ta brzmi "wyleję z Ducha mego".
Jednak istnieje werset, który oddaje raczej myślą "wylać Ducha" a nie "wylać z Ducha". To miejsce jest następujące:
Tt 3:5-6 Bw „zbawił nas nie dla uczynków sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz dla miłosierdzia swego przez kąpiel odrodzenia oraz odnowienie przez Ducha Świętego,(6) którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego,”
Tt 3:5-6 NS „wtedy nie na podstawie prawych uczynków, które spełnialiśmy, lecz według swego miłosierdzia wybawił nas przez kąpiel, która nas przywiodła do życia, i przez odnowienie nas duchem świętym.(6) Tego ducha wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Wybawcę,”
Tt 3:5-6 WH „ουκ εξ εργων των εν δικαιοσυνη α εποιησαμεν ημεις αλλα κατα το αυτου ελεος εσωσεν ημας δια λουτρου παλιγγενεσιας και ανακαινωσεως πνευματος αγιου(6) ου εξεχεεν εφ ημας πλουσιως δια ιησου χριστου του σωτηρος ημων”
Czy ktoś wie dlaczego tutaj nie ma sformułowania: "przez Ducha Świętego, (z) którego wylał na nas"?
EKCHEO - wylewać

Ponieważ w wątku tym chodzi również o wyrażenie greckie EKCHEO APO TOU PNEUMATOS MOU należy też przypomnieć znaczenie przyimków:

Jak widać podstawowym znaczeniem przyimka APO jest "z" (from). Dlatego właśnie fraza ta brzmi "wyleję z Ducha mego".
Jednak istnieje werset, który oddaje raczej myślą "wylać Ducha" a nie "wylać z Ducha". To miejsce jest następujące:
Tt 3:5-6 Bw „zbawił nas nie dla uczynków sprawiedliwości, które spełniliśmy, lecz dla miłosierdzia swego przez kąpiel odrodzenia oraz odnowienie przez Ducha Świętego,(6) którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego,”
Tt 3:5-6 NS „wtedy nie na podstawie prawych uczynków, które spełnialiśmy, lecz według swego miłosierdzia wybawił nas przez kąpiel, która nas przywiodła do życia, i przez odnowienie nas duchem świętym.(6) Tego ducha wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Wybawcę,”
Tt 3:5-6 WH „ουκ εξ εργων των εν δικαιοσυνη α εποιησαμεν ημεις αλλα κατα το αυτου ελεος εσωσεν ημας δια λουτρου παλιγγενεσιας και ανακαινωσεως πνευματος αγιου(6) ου εξεχεεν εφ ημας πλουσιως δια ιησου χριστου του σωτηρος ημων”
Czy ktoś wie dlaczego tutaj nie ma sformułowania: "przez Ducha Świętego, (z) którego wylał na nas"?
On zaś rzekł: Baczcie, by nie dać się zmylić. Wielu bowiem przyjdzie w imieniu moim, mówiąc: Ja jestem, i: Czas się przybliżył. Nie idźcie za nimi!" (Łk 21:8, BW)
Użytkownicy przeglądający ten temat: 0
0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych











