18 replies to this topic

[mirek]

Sporo już powstało wątków w dziale Przekładu Nowego Świata, więc czas na ankietę. Myślę, że po takiej ilości materiału i tylu latach można już w jakis sposób ocenić ten przekład biblijny. Postanowiłem dowiedzieć się również, czy argumentacja przedstawiana w tym dziale jest wiarygodna, ewentualnie wymaga głębszej analizy gramatycznej tekstu greckiego, lub też jest bardzo rzadko czytana z powodu jakiś przeszkód. Ankieta pozwoli mi ocenić wartość mojej włożonej przez lata pracy nad tekstem PNŚ. Dlatego mile widziane komentarze.

[pawel r]

Odp.:
A ) 1
B ) 3 (nie odnoszę tu tylko odp. do TWOJEJ PRACY MIRKU )

Użytkownik pawel r edytował ten post 2008-07-26, godz. 05:41

[Terebint]

A i D

[bury]

Tam, gdzie ja myślałem, że złapię ich na oszustwie w ST okazało się, że oni mieli wierniejszyt przekład od innych. Co do NT byłoczasami podobnie. Ale są też miejsca, na jakie wskazuje sie na tym forum, które niosą posmak pewnej manipulacji. Przykładem najprostrzym jest umieszczanie tetragramu, w tekście, który go z pewnością nie ma! Widać w nim tendencje tłumaczy. Ale PNŚ posiada też zalety wynoszące go ponad inne przekłady. Ogólnie ujmując korzystam głównie z BT, czasami PNŚ. Mam 22 przekłady, a wszystkie mają mocen i słabe strony.

[qwerty]

jest zmanipulowany, tak jak Bury powiedział, chociażby tetragram umieszczony "wszędzie gdzie sę da" a niekoniecznie wszędzie gdzie był w oryginale. Dodatkowo niuanse, przecinki, zmiana wyrazu, aby tylko poprzeć swoje "ŚWIATŁO". Aż strach pomyśleć co by było gdyby wydali PNŚ w roku 1975 Na pewno w Nowym testamencie byłoby napisane że "LATA 70-TE BĘDĄ NAJKRYTYCZNIEJSZE" i na pewno wtedy dodaliby jeszcze, że pokolenie które widziało rok 1914 nie umrze aż się to wszystko stanie.
A tak serio, OBJAWIENIE jasno kończy temat, kto coś doda do słów tej księgi Bóg jemu doda także ale nic przyjemnego. Więc choćby JEDNO DODANIE Imienia Bożego tam gdzie go nie ma jest dodaniem czegoś do Bibli. I wszystko Jasne

[agent terenowy:)]

Przekład Nowego Świata jest zmanipulowany, szczególnie w NT, ale jest to manipulacja bardzo nieudana.
Niejeden tekst, który chcieli przerobić, był przerobiony tak że świadczy przeciwko ich doktrynie.

[Unfaithful]

Wysnuwacie takie wnioski bo sami jesteście manipulowani. Sprawdziłem osobiście kilka z podanych w osobnych postach wersetów i fakt że niektóre brzmią inaczej niż większość przekładów np. katolickich niczego nie przesądza. Jak widzę autor postów celowo wybiera do porównania tylko te przekłady które pasują do jego teorii. Weźmy np.

Heb 10:23

(Biblia poznanska v.1.5) Trwajmy niewzruszenie w nadziei, którą żyjemy, wierny jest bowiem Ten, który dał obietnicę!

(BT-2 v.1.3) Trzymajmy się niewzruszenie nadziei, którą wyznajemy, bo godny jest zaufania Ten, który dał obietnicę.

(Bw) Trzymajmy się niewzruszenie nadziei, którą wyznajemy, bo wierny jest Ten, który dał obietnicę;

(BWP v.1.1) Trwajmy niewzruszenie przy nadziei, którą żyjemy, bo prawdziwie godny jest zaufania Ten, który nam dał obietnicę.

(K¯NT v.1.1) Wytrwale trzymajmy się nadziei, jaką wyznajemy, niezachwianie; bo godny zaufania jest Ten, który dał obietnicę.

(KUL v.1.3) Trzymajmy się niewzruszenie nadziei, którą wyznajemy, bo godny jest zaufania ten, który dał obietnicę.

(NT-Wp v.1.1) Zachowajmy tę mocną nadzieję, którą głosimy, bo ten, który dał nam obietnicę, na pewno jej dotrzyma.

(PBG) I omyte ciało wodą czystą, trzymajmy wyznanie nadziei niechwiejące się; (boć wierny jest ten, który obiecał

(NW-P) Trzymajmy się mocno publicznego oznajmiania naszej nadziei, bez wahania, bo wierny jest ten, który obiecał.

(PE-NT) Trzymajmy się niewzruszenie nadziei, którą wyznajemy, gdyż wierny jest Ten, który złożył obietnicę.

(Wujek 1599 v.1.4) trzymajmy wyznanie nadzieje naszej nie chwiejące się (boć wierny jest, który obiecał)

Pierwszy z brzegu przykład tego że nie tylko ŚJ tak oddają ten werset. Wystarczy też zerknąć do słownika by przekonać się co często oznacza słowo wyznawać - np według wikisłownika znaczy m.in. ujawnić coś lub wyjawić a nie tylko wierzyć w coś. PNŚ tłumaczony był w oparciu nie tylko o manuskrypty lub najstarsze tłumaczenia ale przy tym brano pod uwagę kontekst by tłumaczenie miało sens oryginału. Werset powyżej nie jest więc manipulacją a po prostu najlepiej pasuje do kontekstu wypowiedzi i sensu przekazu. Wystarczy poczytać Biblię by wiedzieć czym zajmował się autor piszący list do Hebrajczyków... głoszeniem...

Użytkownik Unfaithful edytował ten post 2010-05-25, godz. 19:39

[Nik]

W przekładzie PNS uderza mnie częste używanie "nowo mowy" np. Lojalna życzliwość zamiast łaska itp. Widzę też częste zamiany słów, które oddają inaczej sens np. niewolnik zamiast sługa. Generalnie częste jest używanie słów stosowanych wcześniej jako słowa klucze na wyjaśnianie jakiegoś tekstu ze strażnicy, w wyniku czego odnosi się wrażenie, że to strażnica wiernie interpretuje pismo. Pomijam nawtykanie "Jehowy" wszędzie gdzie się da i nie da. Ocena moja jest podobna do wcześniej zgłaszanych zastrzeżeń - tekst był tłumaczony pod kontem utrwalania własnej doktryny, a nie w celu poznania i badania kontekstu pisma.

[caius]

W przekładzie PNS uderza mnie częste używanie "nowo mowy" np. Lojalna życzliwość zamiast łaska itp.

Raczej Nik : niezasłużona życzliwośc a greckie charis może oznaczac nadużycie łaski - nieoczekującą wynagrodzenia ... łaską.

Użytkownik caius edytował ten post 2010-12-08, godz. 10:18

[agent terenowy:)]

To nie NS zamienił sługę na niewolnika, tylko inne przekłady zrobily odwrotnie. Podstawowym znaczeniem slowa doulos, które jest zazwyczaj tłumaczone jako sluga, jest wlasnie niewolnik.
Stąd wlasnie w NS jest to slowo oddane zawsze jako niewolnik. Pod względem oddania slowa doulos można postawić NS jako wzór konsekwencji w tłumaczeniu. Przynajmiej ma się
pewność,że jak się napotka słowo niewolnik, w NS, to jest to na pewno przetłumaczone słowo greckie doulos.

[agent terenowy:)]

Ponadto w grece NT jest kilka różnych słów, które można oddać jako sługa.
I NS oddaje każde z nich innym terminem. W pozostałych przekładach wszystkie te słowa oddaje się na jedno kopyto jako sługa, czasem jako niewolnik.
NS odróżnia czy chodzi o niewolnika, sługę domowego, kogoś, kto usługuje, czy np. służącą.

[Nik]

Zgadzam się z tym, że, tak jak napisałeś, tłumaczenie jest czasami dosłowne. I w tym jest szkopuł. Ponieważ, jak w każdym języku, pewne słowa używane w kontekście, zmieniają sens zdania. Czasami są to idiomy, jak np. "chyba się nie myłeś", co w rzeczywistości nie ma nic wspólnego z myciem. Czasami używa się słów różnych na tę samą czynność: robota - praca. I tu zwrot niewolnik - sługa mogą mieć wiele wspólnego. Mnie raczej chodzi o rozróżnienie niewolnika jako osoby nie wolnej wykonującej określone czynności w tamtych czasach i posiadającej specyficzne miejsce w strukturze społecznej od sługi - też służącego, ale osoby wolnej w sensie strukturze społecznej. Istnieje zatem różnica między sługą wolnym a niewolnikiem Pytanie brzmi zatem: jak ewangelia chciała w opisie oddać ten zwrot? I czy mogła posłużyć się innym słowem? Sugeruję ponadto, aby zwrócić uwagę na słowa Jezusa o tym, że odtąd nie jesteście sługami (niewolnikami), a przyjaciółmi. Pewnie wyda się to gonieniem w piętkę i dla wielu nie istotne, ale ja zwróciłem uwagę na to rozróżnienie o człowieka wolnego i niewolnego. Tak samo zwrot lojalność, a wiara, czy łaska. Lojalność kojarzy mi się ze zobowiązaniem i obowiązkiem (odbieram ją jako dobrą cechę), a łaska, wiara - jako coś otrzymane darmo niezobowiązujące (w kontekście Boga, to coś co on nam daje bezwarunkowo, za nic). Ja wierzę w Boga, który mnie kocha bezwarunkowo i za nic, co więcej kocha mnie takiego jaki jestem, z moimi grzechami, słabościami i ułomnościami. Jeśli mam się zmieniać to dlatego, że i ja go tak kocham, a nie dlatego, że muszę. Stąd też, mimo poprawności w tłumaczeniu, zwroty z PNS nie zawsze szczęliwie oddają kontekst. Oczywiście to jest moja opinia i nie trzeba się z nią zgadzać.

[and]

Oczywiście to jest moja opinia i nie trzeba się z nią zgadzać.

Oczywiście mogę się z Tobą nie zgadzać, lecz też tak myślę.

[Nik]

And to miłe, że zgadzasz się z moją prywatną opinią w ten uroczy sposób.

[agent terenowy:)]

Kazdy chrzescijanin uwolniony od grzechu oddaje sie jako niewolnik Chrystusa.
I oddaje sie w ta niewole dobrowolnie.
Skoro nas kupil, to On jest naszym wlascicieleml Panem. Nie grzech.
1 Kor 7,22.

[Iam]

And to miłe, że zgadzasz się z moją prywatną opinią w ten uroczy sposób.

A ja się z wami nie zgadzam. Uważam że aby zrozumieć Słowo Boże trzeba zmienić sposób myślenia, należy nabyc pewnej wiedzy. To nie tłumaczenie mamy dostosowywać do naszego myślenia, do naszego pojmowania słów ale odwrotnie.

Dla tego ta konsekwentna dosłowność w PNŚ dla mnie jest jego wielką zaletą, mimo że osobiście uważam że słowo np. dusza w Biblii jest zbędne, można aby śmiało je tłumaczyć na współczesny polski ale za względów na wiele poglądów religijnych jest potrzeba ukazania znaczenia tego zwrotu w kontekście wypowiedzi biblijnych.

Aby właściwie zrozumieć Biblie trzeba wiedzieć co oznacza dany zwrot, słowo, jak dawniej było to rozumiane, jakie są różnice między poszczególnymi zwrotami. Taka wiedza dopiero otwiera oczy na głębie przekazu Biblijnego.

[agent terenowy:)]

Tylko, że bywa tak, że tłumacz przetłumaczył dobrze, ale interpretacja tekstu przez wyznanie tego tłumacza jest niezgodne z Biblią.
Ale np. z takim Przekładzie Nowego Świata są teksty, które przeczą oficjalnemu nauczaniu Towarzystwa Strażnica. I są to teksty typowe dla Nowego Świata. Ale to temat chyba na osobny wątek.

[Iam]

I to mnie przekonuje o rzetelności i uczciwości tłumaczy. Dal tego darzę szacunkiem PNŚ tak samo jak inne "główne" (powszechne) przekłady na język polski.

[koziarskiadam]

Przy ocenie tego przekładu nie należy zapominać, że praktycznie nie ma przekładów całkowicie wolnych od założeń ideologicznych tłumaczy i to dotyczy przekładów katolickich, protestanckich i żydowskich, żaden też przekład nie jest pozbawiony wad i błędów. PNŚ powstał na użytek organizacji ŚJ i tłumacze mieli określone poglądy religijne, co niewątpliwie odbiło się na sposobie tłumaczenia kontrowersyjnych ideologicznie tekstów. Nie zgadzam się z tym, że jest to przekład amatorski dokonany przez osoby nie mające odpowiedniego przygotowania. Analizy dokonywane na forum Watchtower wykazały, że tłumacze znali dobrze niuanse znaczeniowe słów i określone rozwiązania odbiegające od większości przekładów wybierali w sposób świadomy i przemyślany.Przekład uwydatnia stany czynności określonych przez czasowniki, na ogół wybiera podstawowe znaczenie słów o ile nie ma przeciwwskazań wynikających z kontekstu, daje pierwszeństwo dosłowności nad pięknem języka, nie naśladuje innych przekładów, dość konsekwentnie przypisuje jedno słowo polskie słowom greckim i hebrajskim, chociaż ze zrozumiałych względów nie wszędzie to było możliwe,Przekład zawiera liczne przypisy uzasadniające m.in. dlaczego w określony sposób przetłumaczono dany fragment, ma ponad 100.000 odsyłaczy, skorowidze, indeksy,dodatki, wydany został do niego leksykon biblijny i w wielu językach obszerna konkordancja biblijna a zatem wnikliwi czytelnicy dostali bogaty pakiet narzędzi ułatwiających studiowanie Biblii. Zapoznanie się z tym wszystkim dowodzi, że byłoby to niewykonalne przez osoby niekompetentne. Ponadto dla osób znających starożytną grekę dostępny jest przekład międzywierszowy doskonale nadający się do samodzielnych, pogłębionych badań. Najwięcej kontrowersji budzi użycie imienia Bożego w NT. Niewątpliwie jeżeli jest to przytoczony fragment ze ST,w którym to imię występuje lub zwrot charakterystyczny dla ST zawierający to imię, to nie zaciemnia to znaczenia tekstu, lecz ułatwia jego zrozumienie ale lepiej to zrobić w odsyłaczu lub przypisie. Ci sami krytycy wstawienia imienia Bożego w NT popierają na ogół usuwanie tego imienia z tysięcy miejsc w ST, w których ono występowało, zatem ich postawa jest bardzo obłudna i niekonsekwentna, co znajduje wyraz w większości przekładów biblijnych pozbawionych tego imienia a więc usuwających część natchnionego przekazu biblijnego.